Godinnen    

Triple Goddess Susan Seddon-Boulet

 

 

 

 

 

 

Voor meer Godinnen en correspondenties kun je hier klikken! 

 

 

In veel tradities worden de God en de Godin samen aanbeden, maar als je het goed bekijkt zie je dat de rol van de Godin prominenter aanwezig is dan dat van de God. In onze traditie is dat net zo. Godinnen spelen een grote rol in Hekserij en andere Pagan tradities. Daar velen van jullie ook met hen werken of zullen gaan werken, hier een kleine versie van wat ik over ze weet en waarvan ik denk dat het relevant kan zijn in jullie studies. Mijn Patronesse Godin is Gaia, over wie ik meer zal vertellen na dit stuk gewijd aan de Godin.

Maagd, Moeder, Oude vrouw.

In de mythologie van vele culturen staat de Godin voor de 3 fase's in een vrouwenleven, die lijken op de maancyclus: de nieuwe maan is de Maagd, de volle maan is de seueel productieve vrouw, vaak afgebeeld als de Moeder. En de afnemende is de Oude vrouw of Crone. Menigeen gaven deze drievoudige verschijning de naam "drievoudige  godin" of  "Triple Goddess" . Elk aspect van haar dient een speciaal of bijzonder doel in de samenleving en de mogelijkheid om een van hen om hulp te vragen, maakt de Godin meer bereikbaar en minder gecompliceerd. De "Triple Goddess" bestaat in de meeste culturen.  Elk van haar drie aspecten kan weer drie andere aspecten bevatten, dus soms word het vermenigvuldigd tot , 9, 12, etc. waaraan de Godin haar naam "een van een duizend namen" dankt. Keltische godinnen verschijnen vaak in groepen van 9, de Noorse oorlogs maagden, de Valkieren, verschijnen in meervouden van 9, en hun collega's de Nornes belichamen het drievoudige als verleden, heden en toekomst.

 

Cyclus van de Godin

 

De Godin heeft net als de natuur veel eigenschappen die elkaar in cycli opvolgen. Ze is onbruikbaar, vruchtbaar en produktief, een reflectie van de vrouwelijke cyclus van menstruatie, ovulatie en baren. Haar veranderende vormen kunnen ook een reflectie zijn van een vrouwenleven in het geheel: pre-puberale maagd, vruchtbare vrouw die voor nakomelingen zorgt en de vrouw na de meno-pauze, die wijsheid heeft bereikt en het respect van anderen verdient. In deze fase kan ze worden vergeleken met de andere kosmische drie-eenheden van het leven: geboorte, leven , dood - verleden, heden en toekomst - hemel, aarde, onderwereld - de maanfases nieuw, vol en afnemend

 

 

Ishtar

 

Meer dan welke godin dan ook, laat Ishtar de meervoudige aspecten van het vrouwelijke goddelijke zien. Dit is waarschijnlijk de reden dat zoveel belangrijke en minder belangrijke godinnen van Griekenland, Egypte en het Oosten geadopteerd worden in deze Godin. Ishtar was oorspronkelijk van Babylonische afkomst en word vaak vergeleken met Inanna, de meervoudige godin van het oude Sumerie. Sommige onderzoekers zeggen dat ze dichter bij de Semitische godin Astarte staat en later opging in Inanna omdat de twee persoonlijkheden zoveel diezelfde eigenschappen bezitten. In Babylonische mythologie is de afkomst van Ishtar onduidelijk; ze kan de dochter van de maan of de zon zijn. Op het laatst nam ze de rol van de maangod over in het pantheon en heerste over de maankalender die haar verbond met de seizoenen van groei en oogst. Als beschermvrouwe van de sterren verbond het haar met andere maagdelijke strijdsters zoals Aahita en met de godinmoeders zoals Hathor. In de vorm van Ochtendster(genaamd Zib) heerste zij over menselijke verlangens.Omdat Ishtar de Godin van de hemel/lucht was, heerste zij over sterren en planeten ,  die op hun beurt weer het menselijk gedrag beheersten. Als resultaat daarvan, werd Ishtar de wetgever en de wet was sterk verbonden met magie. De hoge stand, koningen en ministeries waren geladen met taboe's en vervloekingen. Waarzeggerij vierde hoogtij in het dagelijkse hofleven in Mesopotamie; de magische rituelen en bloederige offers waren bedoeld om slechte voortekenen af te weren. Astrologie was maar een van de vele vormen van waarzeggerij die Ishtar beheerste. Als minnares van de nacht formuleerde zij dromen en stopte die vol met voortekenen of ze ging de dromen binnen om de details van de toekomst te bespreken.

 

Godinnen en heksen

 

Heksen zijn het meest verbonden met de godinnen, vooral in de fase van Crone. Vaak delen zij dezelfde eigenschappen van leeftijd, mysteries, duisternis en relaties met de dood. De kindermoordenaars en kindereters zoals de heks in hans en Grietje, die haar oorsprong vind in godinnen zoals de Melanesische  Likele en Kalhadi, zijn creaties van folklore. Boze karakters met breinloze kwaadaardigheid. Maar waar de mythe een levend gedeelte is van aanbidding en geen folklore werd , de met dood verbonden activiteiten van de godin worden nog steeds gezien als deel van een lange termijn, eeuwige cyclus. Isis die verbonden is met geboorte en dood was een groots magier en het prototype van ontelbare tovenaressen., terwijl alle godinnen een heks kunnen worden, kunnen maar weinigen een buitengewone positie innemen zoals Isis.

 

Heldhaftige zoektocht

 

De Godin speelt ook een belangrijke rol in de zoektocht van helden, van het begin tot het eind kan ze diegene zijn die het startsein geeft of ze verschijnt in een later stadium om de held te helpen, te leiden of misleiden om hem/haar te testen. Soms is de Godin het laatste obstakel, zoals met Medusa: Perseus moest haar doden om zijn zoektocht te vervullen. Maar zonder de hulp van een andere godin, Athena, die hem een beschermend schild gaf, zou hij haar niet hebben kunnen doden. Eigenlijk is de held een pion in een hemels spel tussen de verschillende verschijningen van de godin. De zoektocht kan worden uitgelegd als een psychologische expeditie die nodig is voor zijn/haar ontwikkeling. Op een ander niveau is de tocht een metafoor voor de initiatie naar mannelijkheid of spiritueel leven. Er kunnen verschillende, op het eerste gezicht afzonderlijke verschijningen van de godin zijn tijdens de verschillende fase's van zo'n initiatie. Eerst de motivatie voor de tocht, dan als helper van de held en als laatste de grootste tegenstander of als de prijs. Alle godinnen kunnen evenwel een aspect zijn van een en dezelfde godin.

 

 

De Godin nu

 

De geschiedenis van de hedendaagse populariteit van de godin begint waarschijnlijk met de publicatie in 1861 van het boek 'Das Mutterrecht' , geschreven door de Zwitserse historicus en antropoloog J.J.Bachofen en een ander belangrijk boek 'The witchcult in Western Europe' door Margaret Murray (1921). De godin bood de mogelijkheid voor een ander soort van verering en voor een concept dat de mensheid als deel van de natuur zag.  De verschillende groepen die onder Paganisme vallen, geloven in de separate maar van elkaar afhankelijk zijnde connecties van de Kosmos met al zijn soorten en bronnen. Margot Adler beschrijft in haar 'Drawing Down the Moon' (1979) de drie centrale geloofsconcepten van de nieuwe generatie godinverering als Polytheisme (de vele aspecten van de natuur komen van dezelfde goddelijke kracht), Pantheisme (de aanwezigheid van de godin in de natuur leidt tot het principe om alleen van de aarde te nemen wat nodig is en terug te geven op een of andere manier) en Animisme (dingen, planten en dieren bezitten de universele levenskracht wat alles met elkaar verbind in de Kosmos).

 

Gaia

 

Gaia - oude naam uit het Grieks, toegepast op het oertype Moeder Aarde. Haar afkomst is pre-heleens en het centrum van verering was in Attica: Gaia word gezien als de primaire essentie van de aarde en is een van de creaties van de oorspronkelijke wezens van de Kosmos: Aether en Hedara. Gaia is Terra Mater, Moeder Aarde, oudste van de godinnen, personificatie van de 'Al Moeder' - zij die leven schenkt en neemt, ze sprong uit Chaos en daarvoor terug baarde ze de zee (Pontus) en de hemel (Uranus) waarmee ze trouwde. In de Griekse literatuur worden meestal de namen Gaea, Ge, Gaia of Gea gebruikt, maar het grootste deel van de moderne lezers zal haar kennen als Moeder Aarde.

 

Ze word gezien als een kalme en teruggetrokken Godin met een Orakel, ouder dan dat van Apollo, in Delphi. In  ikonen en andere kunst word ze afgebeeld met fruit en een hoorn van overvloed. Gaia had talent om de toekomst te voorspellen. Voordat Apollo het had gewonnen was het heiligdom in Delphi gewijd aan Gaia.

 

Onder Heleense invloeden werd ze Demeter of Da-meter. Eens was ze de opper godin, niet alleen voor de mensheid maar ook voor de goden. Later werden andere goden meer erkend door de mens en haar rol werd langzaam minder belangrijk, hoewel haar verering in Griekenland altijd doorging. In moderne Pagan geloofsovertuigingen is zij DE godin van de levende aarde en voor wiccans is zij de Godin van de Wicca??

 

 

Gemalinnen en Nakomelingen van Zeus

 

ZEUS

 

Godinnen / Stervelingen

Moeder

Nakomeling

Moeder

Nakomeling

Demeter

Persephone

Alomene

Heracles

Dione

Aphrodite

Antiope

Amphion/Zethus

Eurynome

Charites

Callisto

Arcas

Hera

Ares/Hebel

Danae

Perseus

 

Eleithyia/Hephaestus

Aegina

Aeacus

Leto

Apollo

Electra

Dardaneus/Iasius

 

 

 

Harmonia

Maia

Hermes

Europa

Minos/Sarpedon

Metos

Athena

 

Rhadamanthys

Mnemosyne

Muses

Io

Epaphus

Themes

Horae (seasons)

Iaodamia

Sarpedon

 

Moirae (Fates)

Leda

Polydeues/Helen

 

 

Niobe

Argus/ Pelasgus

 

 

Nymph

Tantalus

 

 

Semele

Dionysus

 

 

Taygete

Lacadaemon

 

 

 

 

 

 

 

 

 

NOTE: Dit is natuurlijk maar een klein deel van de vele lovers van Zeus en zijn nakomelingen.? Het aantal van gemalinnen en nymphen die hij heeft ontvoerd en met kinderen achterliet loopt tot ver over de honderd, maar dit zijn zo?n beetje de meest belangrijke.